Kırıkköyü’nün kırığı,
Kaletepe’nin kalesi,
Osmanlı’da Kırıkkal’a,
En son olmuş Kırıkkale.

Yaylaların, bağların var,
Küre, denek dağların var,
Mert yörükler diyarı, hey!
Şehit olmuş sağların var.

Hizmette sınır tanımaz,
Çalışmaktan da hiç bıkmaz,
Halka hizmet ibadet der,
Valin İlker Haktankaçmaz.

Taşmektep, Fişekhane,
Tarhana, tava, şahane,
Seni görmek istiyorlar,
Kilim, heybe bahane.

Ressam Rahmi Pehlivanlı,
Keskin’in var anlı, şanlı.
Bozlağıyla, türküsüyle,
Hacı Taşan sanki canlı.

Kızılırmak kanın, canın,
Silahta geçilmez şanın,
Önceliği hizmet olan,
Mehmet Saygılı başkanın.

Çeşnigir ve Kızılırmak,
Koçubaba da mangal yak,
Timur, Yavuz burdan geçmiş,
Dur, Kapulukaya’ya bak.

Güzel köşesi yurdumun,
Şahlanıyor Kırıkkale.
Yüzünün akı ordumun,
Omuz ver ki, ardı gele.

Kırıkkale, Kırıkkale,
Aslana gerekmez yele.

Sana yazdım, kutlu olsun.
Halkın daim mutlu olsun,
Sen şahlanırken istedim,
Benim de bir katkım olsun.

Kırıkkale, Kırıkkale,
Aslana gerekmez yele,
Şahlan artık, kalk ve kükre,
Dostlarının yüzü güle.

Abdullah Haktankaçmaz